Σύνδεση/Εγγραφή

Ειδική Φοβία

Τι είναι η Ειδική Φοβία;

Η Eιδική Fοβία είναι ένας τύπος αγχώδους διαταραχής που χαρακτηρίζεται από έντονο, παράλογο φόβο ή άγχος που σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση. Παραδείγματα ειδικών φοβιών είναι ο φόβος για τα ύψη (υψοφοβία), ο φόβος για τις αράχνες (αραχνοφοβία) ή ο φόβος για τις πτήσεις (αεροφοβία). Τα άτομα με ειδική φοβία συχνά καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες για να αποφύγουν το φοβούμενο αντικείμενο ή την κατάσταση ή την υπομένουν με σημαντική αγωνία.

Από την άλλη πλευρά, ο φυσιολογικός φόβος είναι μια φυσική, προσαρμοστική αντίδραση σε μια αντιληπτή απειλή ή κίνδυνο. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ανθρώπινου ενστίκτου επιβίωσης, ενεργοποιώντας την αντίδραση “μάχης ή φυγής” του σώματός μας όταν αντιμετωπίζουμε πιθανή βλάβη. Ο φυσιολογικός φόβος είναι γενικά ανάλογος με την απειλή και υποχωρεί μόλις η απειλή απομακρυνθεί.

Η κύρια διαφορά μεταξύ μιας συγκεκριμένης φοβίας και του φυσιολογικού φόβου έγκειται στην ένταση και τη διάρκεια του φόβου και στον αντίκτυπο στην καθημερινή λειτουργικότητα. Στην ειδική φοβία, ο φόβος είναι υπερβολικός ή παράλογος, επιμένει για έξι μήνες ή περισσότερο και προκαλεί σημαντική δυσφορία ή βλάβη στην κοινωνική, επαγγελματική ή άλλη σημαντική περιοχή της λειτουργικότητας.

 

Διαγνωστικά κριτήρια της Ειδικής Φοβίας

Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση (DSM-5), περιγράφει τα ακόλουθα κριτήρια για τη διάγνωση της Ειδικής Φοβίας:

  • Σημαντικός φόβος ή άγχος για ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση (π.χ. πτήσεις, ύψη, ζώα, λήψη ένεσης, θέαση αίματος).
  • Το φοβικό αντικείμενο ή η φοβική κατάσταση προκαλεί σχεδόν πάντα άμεσο φόβο ή άγχος. Αυτός ο φόβος ή το άγχος συχνά πυροδοτείται από την αναμονή ή την έκθεση στο συγκεκριμένο αντικείμενο ή την κατάσταση.
  • Το φοβικό αντικείμενο ή η φοβική κατάσταση αποφεύγεται ενεργά ή υπομένεται με έντονο φόβο ή άγχος. Για τα παιδιά, ο φόβος ή το άγχος μπορεί να εκφράζεται με κλάμα, ξεσπάσματα, πάγωμα ή προσκόλληση.
  • Ο φόβος ή το άγχος είναι δυσανάλογος με τον πραγματικό κίνδυνο που ενέχει το συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση και με το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο. Αυτή η αξιολόγηση της δυσανάλογης κατάστασης μπορεί να απουσιάζει στα παιδιά.
  • Ο φόβος, το άγχος ή η αποφυγή είναι επίμονος, συνήθως διαρκεί για έξι μήνες ή περισσότερο.
  • Ο φόβος, το άγχος ή η αποφυγή προκαλούν κλινικά σημαντική δυσφορία ή έκπτωση σε κοινωνικούς, επαγγελματικούς ή άλλους σημαντικούς τομείς της λειτουργικότητας.
  • Η διαταραχή δεν εξηγείται καλύτερα από τα συμπτώματα μιας άλλης ψυχικής διαταραχής, συμπεριλαμβανομένων του φόβου, του άγχους και της αποφυγής σε διαταραχή πανικού, διαταραχή κοινωνικού άγχους, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, διαταραχή μετατραυματικού στρες ή διαταραχή άγχους αποχωρισμού.
  • Τέλος, εάν υπάρχει άλλη ιατρική πάθηση (π.χ. καρδιοπάθεια), ο φόβος, το άγχος ή η αποφυγή είναι σαφώς ανεξάρτητα ή υπερβολικά έντονα. Εάν υπάρχει γενική ιατρική πάθηση ή άλλη ψυχική διαταραχή, ο φόβος, το άγχος ή η αποφυγή δεν εξηγούνται καλύτερα από αυτήν.

 

Επισημαίνεται ότι αυτή η περιγραφή αποτελεί απλοποίηση των διαγνωστικών κριτηρίων του DSM-5 και παρέχεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς. Η διάγνωση πρέπει να γίνεται μόνο από εξειδικευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας.

 

Πώς επιδρά η Ειδική Φοβία στις σκέψεις, τα συναισθήματα και την καθημερινή ζωή;

Η ειδική φοβία μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις σκέψεις, τα συναισθήματα και την καθημερινή ζωή ενός ατόμου. Στο επίπεδο των σκέψεων, ένα άτομο με ειδική φοβία συχνά προβλέπει τα χειρότερα δυνατά αποτελέσματα όταν έρχεται αντιμέτωπο με το αντικείμενο ή την κατάσταση που φοβάται. Αυτές οι αρνητικές προσδοκίες μπορεί να οδηγήσουν σε υπερεκτίμηση του κινδύνου και σε υποτίμηση της ικανότητάς τους να ανταπεξέλθουν.

Συναισθηματικά, το άτομο βιώνει έντονο φόβο και άγχος όταν αντιμετωπίζει το φοβούμενο αντικείμενο ή την κατάσταση ή ακόμη και όταν το σκέφτεται. Ο φόβος συχνά αναγνωρίζεται ως παράλογος ή υπερβολικός, αλλά είναι δύσκολο να ελεγχθεί και μπορεί να οδηγήσει σε αίσθημα τρόμου ή πανικού.

Όσον αφορά την καθημερινή ζωή, η Ειδική Φοβία μπορεί να οδηγήσει σε συμπεριφορές αποφυγής που περιορίζουν τις δραστηριότητες και περιορίζουν την ποιότητα ζωής του ατόμου. Για παράδειγμα, κάποιος που φοβάται τις πτήσεις μπορεί να αποφεύγει δουλειές που απαιτούν ταξίδια, ή κάποιος που φοβάται τα σκυλιά μπορεί να αποφεύγει να επισκέπτεται φίλους ή συγγενείς που έχουν σκύλους. Αυτές οι συμπεριφορές αποφυγής μπορούν να δημιουργήσουν σημαντικές δυσκολίες σε διάφορους τομείς της λειτουργικότητας, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών, επαγγελματικών και ακαδημαϊκών τομέων.

Τα σωματικά συμπτώματα συχνά συνοδεύουν αυτές τις συναισθηματικές αντιδράσεις και μπορεί να περιλαμβάνουν ταχυπαλμία, εφίδρωση, τρέμουλο, δύσπνοια, ναυτία ή ακόμη και λιποθυμία. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να είναι οδυνηρά και μπορούν να ενισχύσουν το αίσθημα φόβου και προσμονής του ατόμου.

Οι επιπτώσεις της ειδικής φοβίας δεν περιορίζονται στις στιγμές της έκθεσης στο φοβούμενο αντικείμενο ή την κατάσταση. Ο επίμονος φόβος και η αποφυγή μπορεί να οδηγήσει σε αισθήματα ντροπής, χαμηλή αυτοεκτίμηση και μπορεί να συμβάλει σε άλλες διαταραχές της ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη και άλλες αγχώδεις διαταραχές.

 

Παράγοντες κινδύνου της Ειδικής Φοβίας  

  • Γενετικοί παράγοντες: Ο κίνδυνος εμφάνισης της διαταραχής αυξάνεται, αν κάποιος στενός συγγενής πάσχει από ειδική φοβία ή άλλες αγχώδεις διαταραχές.
  • Τραυματικές εμπειρίες: Η έκθεση σε τραυματικά γεγονότα, ατυχήματα ή ένα τρομακτικό γεγονός που σχετίζεται με το συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη φοβίας.
  • Εμπειρίες της παιδικής ηλικίας: Αρνητικές εμπειρίες, όπως το δάγκωμα από σκύλο ή η απώλεια σε ένα πολυσύχναστο μέρος, μπορεί να οδηγήσουν σε συγκεκριμένες φοβίες.
  • Ηλικία: Οι ειδικές φοβίες συχνά πρωτοεμφανίζονται στην παιδική ηλικία και ορισμένοι τύποι φοβιών (όπως ο φόβος του σκοταδιού) είναι πιο συνηθισμένοι στα παιδιά.
  • Μαθημένη συμπεριφορά: Η παρατήρηση ενός μέλους της οικογένειας ή ενός σημαντικού άλλου που εκδηλώνει φόβο προς ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη μιας συγκεκριμένης φοβίας.

 

Στρατηγικές πρόληψης της ειδικής φοβίας

Στρατηγικές πρόληψης για την ειδική φοβία:

  • Πρώιμη παρέμβαση: Αντιμετωπίστε έγκαιρα τους φόβους και αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια εάν ο φόβος ή το άγχος γίνεται υπερβολικός και αρχίζει να επηρεάζει την καθημερινή λειτουργικότητα.
  • Εκμάθηση στρατηγικών αντιμετώπισης: Ακολουθήστε τεχνικές διαχείρισης του άγχους και τεχνικές χαλάρωσης για να βοηθηθείτε στη διαχείριση του άγχους.
  • Προώθηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής: Η τακτική σωματική δραστηριότητα, η υγιεινή διατροφή και ο επαρκής ύπνος μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση της ψυχικής υγείας.
  • Ενθάρρυνση της έκθεσης: Ενθαρρύνετε σταδιακά και απαλά την έκθεση στο φοβούμενο αντικείμενο ή την κατάσταση για να προάγετε την απευαισθητοποίηση.
  • Ψυχοεκπαίδευση: Η κατανόηση των φόβων και των φοβιών μπορεί να βοηθήσει τα άτομα να αναγνωρίσουν πότε οι φόβοι γίνονται παράλογοι και υπερβολικοί.
  • Καλλιέργεια υποστηρικτικού περιβάλλοντος: Καλλιεργήστε ένα περιβάλλον κατανόησης και υποστήριξης για τη μείωση του άγχους και του φόβου.

 

Να θυμάστε ότι αυτές οι στρατηγικές δεν εγγυώνται την πρόληψη συγκεκριμένων φοβιών, αλλά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου και στην αποτελεσματική διαχείριση των συμπτωμάτων όταν εμφανίζονται. Είναι απαραίτητο να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια εάν υπάρχει υποψία ειδικής φοβίας.

 

Τρέχουσες Επιλογές θεραπείας

  • Γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT): Αυτή είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική μορφή θεραπείας για συγκεκριμένες φοβίες. Περιλαμβάνει τον εντοπισμό και την αμφισβήτηση των παράλογων σκέψεων που σχετίζονται με τον φόβο και την αντικατάστασή τους με πιο ισορροπημένες απόψεις.
  • Θεραπεία έκθεσης (συστηματική απευαισθητοποίηση): Περιλαμβάνει τη σταδιακή κι επαναλαμβανόμενη έκθεση στο φοβούμενο αντικείμενο ή την κατάσταση μέχρι να μειωθεί η αντίδραση του φόβου. Αυτή συχνά συνδυάζεται με τεχνικές χαλάρωσης.
  • Θεραπεία έκθεσης στην εικονική πραγματικότητα (Virtual Reality Exposure Therapy – VRET): Αυτή η καινοτόμος προσέγγιση επιτρέπει στους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους σε ένα ασφαλές, ελεγχόμενο και ρεαλιστικό εικονικό περιβάλλον. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν η έκθεση στην πραγματική ζωή είναι δύσκολη ή ανέφικτη.
  • Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR): Το EMDR μπορεί να είναι αποτελεσματικό για συγκεκριμένες φοβίες, ιδίως όταν αυτές σχετίζονται με ένα τραυματικό γεγονός.
  • Φαρμακευτική αγωγή: Αν και η φαρμακευτική αγωγή δεν αποτελεί συνήθως την πρώτη γραμμή θεραπείας για τις ειδικές φοβίες, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως όταν το άτομο πάσχει και από άλλη διαταραχή, όπως η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή ή η κατάθλιψη. Μπορεί να χορηγηθούν φάρμακα όπως β-αναστολείς, βενζοδιαζεπίνες ή αντικαταθλιπτικά.

Όσον αφορά στην αποτελεσματικότητα, το ποσοστό επιτυχίας της θεραπείας για τις συγκεκριμένες φοβίες είναι αρκετά υψηλό. Πολλοί άνθρωποι βιώνουν σημαντική ανακούφιση από τα συμπτώματά τους αφού υποβληθούν σε θεραπεία, ιδίως σε θεραπείες που βασίζονται στην έκθεση. Σύμφωνα με διάφορες μελέτες, έως και το 75-80% των ανθρώπων παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση μετά από θεραπεία έκθεσης. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η επιτυχία της θεραπείας μπορεί να εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του επιπέδου δέσμευσης του ατόμου στη θεραπευτική διαδικασία, της συγκεκριμένης φύσης της φοβίας του και της προθυμίας του να αντιμετωπίσει το φοβισμένο αντικείμενο ή την κατάσταση.

 

Επιπτώσεις της ηλικίας, του φύλου και και του πολιτιστικού υποβάθρου

Ηλικία: Οι ειδικές φοβίες αρχίζουν συνήθως στην παιδική ηλικία, με τη μέση ηλικία έναρξης να είναι περί τα επτά έτη. Ορισμένες φοβίες, όπως ο φόβος για τα ζώα, το σκοτάδι ή τα φανταστικά πλάσματα, είναι πιο συχνές στα παιδιά και μπορούν να θεωρηθούν ως μέρος των φυσιολογικών αναπτυξιακών φόβων. Εάν αυτοί οι φόβοι επιμένουν και επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργικότητα του παιδιού, μπορεί να διαγνωστούν ως ειδικές φοβίες. Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, συχνά αναπτύσσουν αποτελεσματικούς μηχανισμούς αντιμετώπισης των φόβων τους και ορισμένες φοβίες μπορεί να μειωθούν ή να εξαφανιστούν. Ωστόσο, οι μη θεραπευμένες φοβίες μπορεί να συνεχιστούν και στην ενήλικη ζωή.

Φύλο: Η έρευνα έχει δείξει σταθερά ότι οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν ειδικές φοβίες από ότι οι άνδρες. Η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων δεν είναι πλήρως κατανοητή, αλλά μπορεί να σχετίζεται τόσο με βιολογικούς όσο και με κοινωνικοπολιτισμικούς παράγοντες. Οι γυναίκες μπορεί να είναι πιο επιρρεπείς σε αγχώδεις διαταραχές λόγω ορμονικών διαφορών ή μπορεί να είναι πιο πιθανό να αναζητήσουν βοήθεια κι επομένως να λάβουν διάγνωση.

Πολιτιστικό υπόβαθρο: Οι πολιτιστικοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ανάπτυξη και την έκφραση συγκεκριμένων φοβιών. Αυτό που θεωρείται φοβικό σε μια κουλτούρα μπορεί να μην θεωρείται προβληματικό σε μια άλλη κουλτούρα. Για παράδειγμα, ορισμένες φοβίες είναι πιο συχνές σε συγκεκριμένους πολιτισμούς λόγω πολιτισμικών πεποιθήσεων ή περιβαλλοντικών παραγόντων. Επιπλέον, τα πολιτισμικά πρότυπα και το στίγμα μπορούν να επηρεάσουν την πιθανότητα αναζήτησης βοήθειας για τις φοβίες.

Είναι σημαντικό να λαμβάνονται υπόψη αυτοί οι παράγοντες κατά τη διάγνωση και τη θεραπεία συγκεκριμένων φοβιών. Μια πολιτισμικά ευαίσθητη προσέγγιση που λαμβάνει υπόψη την ηλικία, το φύλο και το πολιτισμικό υπόβαθρο του ατόμου μπορεί να βοηθήσει στην παροχή αποτελεσματικότερης θεραπείας.

 

Προκλήσεις και Υποστήριξη από την οικογένεια και την κοινότητα

Η διαβίωση με μια ειδική φοβία συχνά συνεπάγεται έναν συνεχή αγώνα για την αποφυγή του φοβούμενου αντικειμένου ή της κατάστασης, γεγονός που μπορεί να περιορίσει τις δραστηριότητες και την ποιότητα ζωής του ατόμου. Για παράδειγμα, ένα άτομο με φόβο για τις πτήσεις μπορεί να απορρίψει μια δουλειά που απαιτεί ταξίδια. Αυτή η αποφυγή μπορεί να οδηγήσει σε αισθήματα απομόνωσης και μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική, επαγγελματική και ακαδημαϊκή λειτουργία.

Το στίγμα που συνδέεται με την ειδική φοβία και τα θέματα ψυχικής υγείας γενικότερα μπορεί επίσης να αποτελέσει σημαντική πρόκληση. Οι άνθρωποι μπορεί να νιώθουν αμηχανία ή ντροπή για τον φόβο τους και ως εκ τούτου να είναι απρόθυμοι να ζητήσουν βοήθεια. Μπορεί επίσης να αντιμετωπίσουν παρεξήγηση ή έλλειψη ενσυναίσθησης από άλλους που δεν κατανοούν ότι ο φόβος τους είναι μια γνήσια και αναπηρική κατάσταση.

Τέλος, η πρόσβαση σε αποτελεσματική θεραπεία μπορεί να αποτελέσει πρόκληση. Ενώ υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες, δεν έχουν όλοι πρόσβαση σε αυτές τις θεραπείες λόγω παραγόντων όπως το κόστος, η διαθεσιμότητα των υπηρεσιών ή η έλλειψη γνώσεων σχετικά με τις θεραπευτικές επιλογές.

Υποστήριξη για άτομα με ειδική φοβία:

  • Επαγγελματική βοήθεια: Ζητήστε βοήθεια από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας που μπορεί να παρέχει ή να συστήσει αποτελεσματικές θεραπείες όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία ή η θεραπεία έκθεσης.
  • Πρακτικές αυτοφροντίδας: Η τακτική σωματική δραστηριότητα, η υγιεινή διατροφή και ο επαρκής ύπνος μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων άγχους.
  • Ομάδες υποστήριξης: Εγγραφείτε σε μια ομάδα υποστήριξης όπου τα άτομα μπορούν να μοιραστούν εμπειρίες, στρατηγικές αντιμετώπισης και να παρέχουν αμοιβαία υποστήριξη.
  • Ψυχοεκπαίδευση φίλων και οικογένειας: Βοηθήστε τους φίλους και την οικογένεια να κατανοήσουν τη φύση της συγκεκριμένης φοβίας, ώστε να μπορούν να παρέχουν υποστηρικτικές αντιδράσεις αντί για απορριπτικές ή στιγματιστικές.
  • Διαδικτυακοί πόροι: Αξιοποιήστε τις διαδικτυακές πηγές για εκπαίδευση, στρατηγικές αυτοβοήθειας και για να συνδεθείτε με άλλους που αντιμετωπίζουν παρόμοια θέματα.
  • Τεχνικές χαλάρωσης: Μάθετε και εξασκηθείτε σε τεχνικές χαλάρωσης, όπως η βαθιά αναπνοή, η προοδευτική μυϊκή χαλάρωση και ο διαλογισμός ενσυνειδητότητας.

 

Θυμηθείτε, είναι σημαντικό να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια εάν αντιμετωπίζετε μια συγκεκριμένη φοβία. Με τη σωστή υποστήριξη, μπορείτε να διαχειριστείτε τα συμπτώματά σας και να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής σας.

 

Ιστορική αναδρομή και μελλοντικές προοπτικές

Ιστορικά, η κατανόηση και η θεραπεία της ειδικής φοβίας έχουν εξελιχθεί σημαντικά. Οι αρχαίοι Έλληνες αναγνώριζαν ακραίες παράλογες φοβίες, τις οποίες ονόμαζαν φόβο. Μέχρι τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, η εστίαση ήταν κυρίως στις φυσιολογικές πτυχές των φοβιών. Με την εμφάνιση της ψυχανάλυσης, η κατανόηση μετατοπίστηκε προς τις ψυχολογικές ερμηνείες, εστιάζοντας στους καταπιεσμένους φόβους και τις εσωτερικές συγκρούσεις.

Στα μέσα του 20ού αιώνα, ο συμπεριφορισμός εισήγαγε την έννοια της κλιμάκωσης ως πρωταρχική αιτία των φοβιών, δίνοντας έμφαση στο ρόλο της μάθησης και της εμπειρίας. Περίπου την ίδια εποχή, η εστίαση στις γνωστικές διεργασίες οδήγησε στις γνωσιακές-συμπεριφορικές θεωρίες και θεραπείες, οι οποίες παραμένουν οι πιο αποτελεσματικές θεραπείες για την ειδική φοβία.

Η ανάπτυξη του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών (DSM) από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία αποτέλεσε σημαντικό βήμα προς τα εμπρός, παρέχοντας σαφή διαγνωστικά κριτήρια και διαχωρίζοντας την ειδική φοβία ως ξεχωριστή διαταραχή από άλλες αγχώδεις διαταραχές.

Το μέλλον της κατανόησης και της θεραπείας της ειδικής φοβίας φαίνεται πολλά υποσχόμενο. Οι εξελίξεις στις νευροεπιστήμες οδηγούν σε καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών του εγκεφάλου που εμπλέκονται στο φόβο και το άγχος, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Η τεχνολογία διαδραματίζει επίσης αυξανόμενο ρόλο. Η θεραπεία έκθεσης στην εικονική πραγματικότητα (VRET) είναι ένας αναπτυσσόμενος τομέας που επιτρέπει στους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους σε ένα ασφαλές, ελεγχόμενο περιβάλλον, παρουσιάζοντας ελπιδοφόρα αποτελέσματα στη θεραπεία των ειδικών φοβιών.

Τι είναι η Ειδική Φοβία & πως Επιδρά στην Καθημερινή Ζωή
Ψάξε ανά κατηγορία...

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΓΧΟΥΣ

ΨΥΧΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Read more...

Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, συντμ. DSM-5

Oxford Ψυχιατρική Βασικές Αρχές, Harrison Paul, Cowen Philip, Burns Tom, Fazel Mina

Samra CK, Abdijadid S. Specific Phobia. 2023 May 1. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2023 Jan–.

Newman MG, Shin KE, Zuellig AR. Developmental risk factors in generalized anxiety disorder and panic disorder. J Affect Disord. 2016 Dec;206:94-102. doi: 10.1016/j.jad.2016.07.008. Epub 2016 Jul 5.

*Οι πληροφορίες παρέχονται μόνο για ενημερωτικό σκοπό. Δε θα πρέπει να θεωρηθούν υποκατάστατο της εξατομικευμένης Ψυχιατρικής εξέτασης, διάγνωσης και θεραπείας.

Read more...

Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, συντμ. DSM-5

Oxford Ψυχιατρική Βασικές Αρχές, Harrison Paul, Cowen Philip, Burns Tom, Fazel Mina

Samra CK, Abdijadid S. Specific Phobia. 2023 May 1. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2023 Jan–.

Newman MG, Shin KE, Zuellig AR. Developmental risk factors in generalized anxiety disorder and panic disorder. J Affect Disord. 2016 Dec;206:94-102. doi: 10.1016/j.jad.2016.07.008. Epub 2016 Jul 5.

*Οι πληροφορίες παρέχονται μόνο για ενημερωτικό σκοπό. Δε θα πρέπει να θεωρηθούν υποκατάστατο της εξατομικευμένης Ψυχιατρικής εξέτασης, διάγνωσης και θερπαείας.

Εάν δεν αισθάνεσαι καλά...

...μη ντραπείς να ζητήσεις βοήθεια!

Όλοι οι επαγγελματίες ψυχικής υγέιας είμαστε εδώ για να σε βοηθήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε! Μην αφήνεις τον εαυτό σου να το αντιμετωπίζει μόνος του όλο αυτό…αξίζεις να σου δώσεις τη στήριξη που χρειάζεσαι!

…κι αν σε φοβίζει να διασχίσεις μόνος/η σου αυτό το μονοπάτι, θέλω να ξέρεις ότι σε καμία περίπτωση δεν είσαι μόνος/η! Είμαστε πολλοί αυτοί που το διασχίζουμε, ακόμα κι αν δε γνωρίζουμε ακόμα ο ένας τον άλλον. Είμαστε όμως μια παρέα, που προσπαθεί κάθε μέρα, με νύχια και με δόντια, να φροντίσει τον ψυχικό της κόσμο…όσο δύσκολο κι αν είναι κάποιες φορές αυτό!

Μη διστάζεις λοιπόν! Ξεκίνα κι εσύ! Δε σου λέω ότι θα είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο…θα χρειαστεί επιμονή και υπομονή, αλλά με την κατάλληλη στήριξη, θα το δεις…μπορούν να γίνουν θαύματα! Όσο σκοτεινά κι αν βλέπεις τώρα τον κόσμο γύρω σου, τα χρώματα υπάρχουν εκεί έξω και μας περιμένουν!

Τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης

Important!

Είμαι η Χριστίνα Λαμπροπούλου – Ιατρός, Βιολόγος & Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Δημιούργησα το The Mind Rises σε μια προσπάθεια να συνδυάσω την αγάπη μου για την Ψυχική Υγεία & την Ψυχιατρική με τη δημιουργικότητα! Εδώ, υπάρχει χώρος για όλους όσους θέλουν να ακολουθήσουν το μονοπάτι προς την αυτοαγάπη, την ψυχική ηρεμία και την αυτεπίγνωση. Όλοι είναι καλοδεχούμενοι! Εάν θέλεις να ξεκινήσουμε μαζί να βαδίζουμε σε αυτό το μονοπάτι προσφέρω τόσο ατομικές, όσο και ομαδικές θεραπευτικές συνεδρίες! Μπορείς παράλληλα να εξερευνήσεις το themindrises.gr για να βρεις τα διάφορα διαμαντάκια που έχω κρυμμένα στις σελίδες του – ελπίζοντας ότι θα σε βοηθήσουν να φτάσεις εκεί που έχεις βάλει στόχο!

dr. Christine Labropoulou

Δρ Χριστίνα Λαμπροπούλου - Ιατρός