Σύνδεση/Εγγραφή

Διαταραχή Εκδορών

Τι είναι η Διαταραχή Εκδορών ή Δερματιλλομανία;

Η Διαταραχή Εκδορών, γνωστή και ως Δερματιλλομανία, είναι μια ψυχική διαταραχή που ταξινομείται στις Ιδεοψυχαναγκαστικές και Συνδεόμενες Διαταραχές στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση (DSM-5). Χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενο σκάλισμα του δέρματος με αποτέλεσμα δερματικές βλάβες και σημαντική δυσφορία ή έκπτωση στην καθημερινή λειτουργικότητα.

Τα άτομα με αυτή την πάθηση αισθάνονται έντονη παρόρμηση να σκαλίζουν το δέρμα τους, συχνά για να απομακρύνουν μικρές ανωμαλίες ή αντιληπτές ατέλειες, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε αισθητές βλάβες, όπως αποχρωματισμό του δέρματος, ουλές και κατά καιρούς σοβαρές λοιμώξεις. Παρά τις σωματικές και δυνητικά σοβαρές συναισθηματικές συνέπειες, τα άτομα με δερματιλλομανία συχνά δυσκολεύονται να σταματήσουν ή να μειώσουν τη συμπεριφορά του τσιμπήματος του δέρματος.

 

Διαγνωστικά κριτήρια της Διαταραχής Εκδορών

Τα διαγνωστικά κριτήρια για τη Διαταραχή Εκδορών, σύμφωνα με το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, 5η Έκδοση (DSM-5), περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

  • Επαναλαμβανόμενο τσίμπημα του δέρματος με αποτέλεσμα δερματικές βλάβες. Πρόκειται για επαναλαμβανόμενο τσίμπημα στο ίδιο το δέρμα σε σημείο που να προκαλεί βλάβες. Οι πιο συνηθισμένες περιοχές περιλαμβάνουν το πρόσωπο, τα χέρια και τα χέρια, αλλά μπορεί να αφορά σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος.
  • Επαναλαμβανόμενες προσπάθειες να μειωθεί ή να σταματήσει το τσίμπημα του δέρματος. Το άτομο έχει κάνει πολλαπλές προσπάθειες να μειώσει ή να σταματήσει να τσιμπάει το δέρμα του, αλλά δεν τα έχει καταφέρει.
  • Το τσίμπημα του δέρματος προκαλεί κλινικά σημαντική δυσφορία ή βλάβη στην κοινωνική, επαγγελματική ή άλλη σημαντική περιοχή της λειτουργικότητας. Η σοβαρότητα της κατάστασης είναι τέτοια που παρεμποδίζει τις καθημερινές δραστηριότητες και ευθύνες του ατόμου.
  • Το σκάλισμα του δέρματος δεν αποδίδεται στις φυσιολογικές επιδράσεις μιας ουσίας (π.χ. κοκαΐνη) ή μιας άλλης ιατρικής πάθησης (π.χ. ψώρα).
  • Το σκάλισμα του δέρματος δεν εξηγείται καλύτερα από συμπτώματα άλλης ψυχικής διαταραχής (π.χ. παραληρητικές ιδέες ή απτικές ψευδαισθήσεις σε Ψυχωτική Διαταραχή, προσπάθειες βελτίωσης ενός υποτιθέμενου ελαττώματος ή ατέλειας της εμφάνισης στη Σωματοδυσμορφική Διαταραχή, στερεοτυπίες στη Διαταραχή Στερεοτυπικών Κινήσεων, ή πρόθεση βλάβης του εαυτού του σε μη αυτοκτονικό αυτοτραυματισμό).

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η διάγνωση θα πρέπει να τίθεται μόνο από εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας με βάση την ενδελεχή αξιολόγηση των συμπτωμάτων και του ιστορικού του ατόμου.

 

Επίδραση στις Σκέψεις, τα Συναισθήματα και την Καθημερινή Ζωή 

Η Διαταραχή Εκδορών μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις σκέψεις, τα συναισθήματα και την καθημερινή ζωή του ατόμου. Ο ψυχαναγκασμός αυτός μπορεί να καταναλώνει σημαντικό χρόνο, οδηγώντας συχνά σε διακοπή της εργασίας, του σχολείου και των κοινωνικών δραστηριοτήτων.

Σε γνωστικό επίπεδο, τα άτομα μπορεί να παλεύουν με επίμονες σκέψεις σχετικά με τις υποτιθέμενες ατέλειες του δέρματος και την ανάγκη να τις αφαιρέσουν. Αυτές οι σκέψεις μπορεί να είναι παρεμβατικές, οδηγώντας σε αυξημένα επίπεδα δυσφορίας και άγχους.

Σε συναισθηματικό επίπεδο, τα συναισθήματα ντροπής, ενοχής, αμηχανίας και αυτοαποστροφής είναι κοινά λόγω της ορατής βλάβης που προκαλείται. Αυτά τα αρνητικά συναισθήματα μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση, καθώς τα άτομα μπορεί να καταφύγουν σε περαιτέρω σκάλισμα του δέρματος ως μηχανισμό αντιμετώπισης, δημιουργώντας έτσι έναν φαύλο κύκλο.

Όσον αφορά στην καθημερινή ζωή, η Διαταραχή Εκδορών μπορεί επίσης να οδηγήσει σε συμπεριφορά αποφυγής. Τα άτομα μπορεί να καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες για να κρύψουν τα σωματικά σημάδια της κατάστασής τους, όπως το να φορούν μακριά μανίκια και παντελόνια σε ζεστό καιρό ή να αποφεύγουν κοινωνικές καταστάσεις όπου το δέρμα τους μπορεί να είναι εκτεθειμένο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική κοινωνική απομόνωση και σε συνολική μείωση της ποιότητας ζωής. Η πάθηση μπορεί επίσης να συμβάλει σε διαταραχές του ύπνου, ιδίως εάν η συμπεριφορά αυτή αυξάνεται τη νύχτα.

Τέλος, τα άτομα με Διαραχή Εκδορών συχνά παλεύουν με την αίσθηση ότι έχουν χάσει τον έλεγχο λόγω της αδυναμίας τους να αντισταθούν στην παρόρμηση να τσιμπήσουν το δέρμα, οδηγώντας σε μειωμένη αυτοεκτίμηση και ενδεχομένως συμβάλλοντας στην ανάπτυξη συνοδών διαταραχών ψυχικής υγείας όπως η κατάθλιψη ή οι αγχώδεις διαταραχές.

 

Παράγοντες Κινδύνου της Διαταραχής Εκδορών  

Οι παράγοντες κινδύνου για τη Διαταραχή Εκδορών, μπορεί να περιλαμβάνουν τόσο γενετικές όσο και περιβαλλοντικές επιδράσεις. Σε αυτές περιλαμβάνονται:

  • Οικογενειακό ιστορικό: Τα άτομα με στενούς συγγενείς που έχουν μια διαταραχή επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς με επίκεντρο το σώμα, όπως η τριχοτιλλομανία (διαταραχή τραβήγματος των τριχών) ή μια διαταραχή τικ, είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν διαταραχή δερματοψίας.
  • Διαταραχές ψυχικής υγείας: Η Διαταραχή Εκδορών εμφανίζεται συχνά παράλληλα με άλλες καταστάσεις ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη, το άγχος, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (ΙΨΔ) ή η σωματοδυσμορφική διαταραχή.
  • Ηλικία: Η διαταραχή ξεκινά συχνά στην εφηβεία, κατά την έναρξη της ήβης, αλλά μπορεί να ξεκινήσει και σε οποιαδήποτε άλλη ηλικία.
  • Στρεσογόνα γεγονότα: Μερικοί άνθρωποι αρχίζουν να σκαλίζουν το δέρμα μετά από ένα σημαντικό στρεσογόνο γεγονός ή τραύμα στη ζωή τους.

 

Στρατηγικές πρόληψης της Διαταραχής Εκδορών

  • Έγκαιρη παρέμβαση: Ο έγκαιρος εντοπισμός και η παρέμβαση για επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές με επίκεντρο το σώμα μπορεί να μειώσει τις επιπτώσεις της διαταραχής της διαταραχής. Εάν ένα παιδί αρχίζει να εμφανίζει σημάδια της διαταραχής, όπως συχνό σκάλισμα σε σημάδια ή πληγές, η αναζήτηση βοήθειας από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας μπορεί να είναι ευεργετική.
  • Τεχνικές διαχείρισης του άγχους: Δεδομένης της σχέσης μεταξύ του άγχους και της συμπεριφοράς του τσιμπήματος του δέρματος, η εφαρμογή τακτικών τεχνικών διαχείρισης του άγχους (όπως η ενσυνειδητότητα, η γιόγκα ή η τακτική άσκηση) θα μπορούσε ενδεχομένως να βοηθήσει στην πρόληψη της εμφάνισης της διαταραχής.
  • Γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία (CBT): Οι τεχνικές CBT μπορούν να βοηθήσουν στην τροποποίηση των αρνητικών μοτίβων σκέψης και συμπεριφορών. Η εκπαίδευση αντιστροφής των συνηθειών, ένας τύπος CBT, είναι συχνά ευεργετική για τη διαταραχή της διαταραχής.
  • Υγιεινές συνήθειες του τρόπου ζωής: Ο επαρκής ύπνος, η ισορροπημένη διατροφή και η τακτική σωματική δραστηριότητα συμβάλλουν στη συνολική ψυχική υγεία και μπορούν να αποτελέσουν προστατευτικούς παράγοντες.
  • Ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση: Η αύξηση της ευαισθητοποίησης σχετικά με τη διαταραχή, τα συμπτώματα και τις επιπτώσεις μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη ανίχνευση και θεραπεία.

 

Τρέχουσες Επιλογές Θεραπείας

Οι πρωταρχικές θεραπευτικές επιλογές για τη Διαταραχή Εκδορών περιλαμβάνουν συνήθως συνδυασμό ψυχοθεραπεία και φαρμακευτικής αγωγής:

  • Γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία  (CBT): Αυτή η μορφή θεραπείας βοηθά τους ασθενείς να μάθουν να αναγνωρίζουν και να αλλάζουν τα μοτίβα σκέψης που οδηγούν σε επιβλαβείς συμπεριφορές. Μια συγκεκριμένη μορφή CBT, γνωστή ως Εκπαίδευση για την Αναστροφή των Συνηθειών (HRT), χρησιμοποιείται συνήθως για τη διαταραχή του τσιμπήματος του δέρματος. Η HRT βοηθά τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν πότε και πού έχουν την παρόρμηση να τσιμπήσουν, να αναπτύξουν επίγνωση των καταστάσεων και των στρεσογόνων παραγόντων που πυροδοτούν επεισόδια τσιμπήματος και να μάθουν εναλλακτικές συμπεριφορές για να εμπλακούν όταν εμφανίζεται η παρόρμηση για τσιμπήματα.
  • Θεραπεία αποδοχής και δέσμευσης (ACT): Η ACT είναι ένας άλλος τύπος CBT που μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με διαταραχή εκδορών. Ενθαρρύνει την αποδοχή των σκέψεων και των συναισθημάτων αντί της καταπολέμησής τους, μαζί με τη δέσμευση για αλλαγές στη συμπεριφορά.
  • Φαρμακευτική αγωγή: Παρόλο που δεν υπάρχουν φάρμακα που να έχουν εγκριθεί επί του παρόντος από τον FDA ειδικά για τη διαταραχή, ορισμένοι τύποι φαρμάκων μπορεί να βοηθήσουν στη διαχείριση της κατάστασης. Οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI), ένας τύπος αντικαταθλιπτικού, έχουν χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιεπιληπτικά φάρμακα, αντιψυχωσικά ή γλουταμινεργικοί παράγοντες.
  • Ομάδες υποστήριξης: Η συμμετοχή σε μια ομάδα υποστήριξης με άλλα άτομα που αντιμετωπίζουν τις ίδιες προκλήσεις μπορεί να προσφέρει κατανόηση, συμβουλές και ενθάρρυνση.
  • Τεχνικές ενσυνειδητότητας και χαλάρωσης: Η εξάσκηση της ενσυνειδητότητας και πρακτικές όπως η γιόγκα, ο διαλογισμός ή η προοδευτική μυϊκή χαλάρωση μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της παρόρμησης για τσίμπημα και των συνολικών επιπέδων άγχους.

 

Να θυμάστε ότι η αποτελεσματικότητα των θεραπειών μπορεί να διαφέρει σημαντικά από άτομο σε άτομο και συχνά πρόκειται για μια διαδικασία trial and error για να βρεθεί η σωστή προσέγγιση. Είναι ζωτικής σημασίας να συζητήσετε αυτές τις επιλογές με έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.

 

Επιπτώσεις της Ηλικίας, του Φύλου και του Πολιτιστικού Υποβάθρου 

Οι επιδράσεις της ηλικίας, του φύλου και του πολιτισμικού υπόβαθρου μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την εμφάνιση, την κατανόηση και τη διαχείριση της Διαταραχής Εκδορών.

Ηλικία: Η διαταραχή αρχίζει συχνά στην εφηβεία, κατά την έναρξη της ήβης, αλλά μπορεί να ξεκινήσει και σε οποιαδήποτε άλλη ηλικία. Η έγκαιρη ανίχνευση και παρέμβαση σε νεότερα άτομα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της κλιμάκωσης της διαταραχής.

Φύλο: Το φαινόμενο της δερματιλλομανίας μπορεί να επηρεαστεί και από το φύλο: Η έρευνα δείχνει ότι αυτή η διαταραχή μπορεί να είναι πιο συχνή στις γυναίκες απ’ ότι στους άνδρες. Η ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων μπορεί να οφείλεται σε βιολογικούς παράγοντες, σε διαφορές στα ποσοστά αναφοράς μεταξύ των δύο φύλων ή σε κοινωνικοπολιτισμικές νόρμες σχετικά με την εμφάνιση και την εικόνα του σώματος.

Πολιτιστικό υπόβαθρο: Οι πολιτισμικές νόρμες και αξίες μπορεί να επηρεάσουν την αντίληψη και την αντίδραση στη συμπεριφορά της δερματιλλομανίας. Για παράδειγμα, σε πολιτισμούς όπου δίνεται μεγάλη αξία στη σωματική εμφάνιση, τα άτομα με δερματιλλομανία μπορεί να βιώνουν αυξημένα συναισθήματα ντροπής και αμηχανίας. Αντίθετα, σε πολιτισμούς όπου τέτοιες συμπεριφορές θεωρούνται πιο φυσιολογικές ή λιγότερο στιγματισμένες, τα άτομα μπορεί να αισθάνονται λιγότερο αγχωμένα και ίσως να είναι λιγότερο πιθανό να αναζητήσουν θεραπεία. Επιπλέον, οι πολιτισμικές πεποιθήσεις σχετικά με την ψυχική υγεία μπορεί επίσης να επηρεάσουν την προθυμία αναζήτησης βοήθειας και τους τύπους θεραπειών που θεωρούνται αποδεκτές.

 

Προκλήσεις και Υποστήριξη από την Οικογένεια και την Κοινότητα 

Η διαταραχή εκδορών, παρουσιάζει ένα μοναδικό σύνολο προκλήσεων για τα άτομα που παλεύουν με αυτή, καθώς και για τις οικογένειες και τις κοινότητές τους. Μία από τις πρωταρχικές προκλήσεις είναι το βαθιά ριζωμένο στίγμα και η παρεξήγηση που συχνά περιβάλλει αυτή τη διαταραχή. Αυτή η έλλειψη κατανόησης μπορεί να οδηγήσει σε αισθήματα αμηχανίας και ντροπής, με αποτέλεσμα το άτομο να προσπαθεί να κρύψει την κατάστασή του, οδηγώντας σε κοινωνική απόσυρση και απομόνωση.

Οι σωματικές επιπλοκές που προκύπτουν από αυτή τη διαταραχή αποτελούν επίσης σημαντική πρόκληση. Η δερματιλλομανία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή βλάβη του δέρματος, κίνδυνο επιμολύνσεων, ουλές και άλλα ιατρικά προβλήματα εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά. Αυτό αυξάνει το στρες και το άγχος που σχετίζονται με τη διαταραχή και μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα ζωής του ατόμου.

Ωστόσο, με την κατάλληλη υποστήριξη από τις οικογένειες και τις κοινότητες, αυτές οι προκλήσεις μπορούν να μετριαστούν:
  • Ψυχοεκπαίδευση: Εξοπλίστε τα μέλη της οικογένειας και τους στενούς φίλους με ολοκληρωμένες γνώσεις σχετικά με τη δερματιλλομανία, συμπεριλαμβανομένων των αιτιών, των συμπτωμάτων, των πιθανών σωματικών επιπλοκών και των θεραπευτικών επιλογών. Αυτή η κατανόηση μπορεί να ενισχύσει την υπομονή, τη συμπόνια και την ικανότητα να παρέχουν την κατάλληλη βοήθεια όταν χρειάζεται.
  • Θεραπευτική υποστήριξη: Η ενθάρρυνση και η υποστήριξη του ατόμου στην αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας είναι ζωτικής σημασίας. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία ή φαρμακευτική αγωγή, η οποία μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση της διαταραχής και στην πρόληψη ή αντιμετώπιση των σωματικών επιπλοκών.
  • Ομάδες υποστήριξης: Η σύνδεση με άλλους που βιώνουν τους ίδιους αγώνες μπορεί να είναι ενδυναμωτική. Τόσο οι τοπικές όσο και οι διαδικτυακές ομάδες υποστήριξης παρέχουν έναν ασφαλή χώρο για την ανταλλαγή εμπειριών, στρατηγικών αντιμετώπισης και για τη μείωση των συναισθημάτων απομόνωσης και στιγματισμού.
  • Προάσπιση και ευαισθητοποίηση: Συμμετέχετε σε προγράμματα ευαισθητοποίησης της κοινότητας ή εκστρατείες υπεράσπισης σχετικά με τη δερματιλλομανία για την καταπολέμηση του στίγματος και της παραπληροφόρησης. Η προσπάθεια αυτή μπορεί επίσης να συμβάλει στη βελτίωση των διαθέσιμων πόρων για τα άτομα που ζουν με τη διαταραχή.
  • Άμεση ιατρική περίθαλψη: Ενθαρρύνετε και υποστηρίξτε το άτομο να αναζητήσει άμεση ιατρική φροντίδα για τυχόν σωματικές επιπλοκές όπως λοιμώξεις ή σοβαρές δερματικές βλάβες.

 

Η υποστήριξη από την οικογένεια και την κοινότητα μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος κατανόησης που προωθεί την ανοιχτή συζήτηση, μειώνει τα αισθήματα ντροπής και ενθαρρύνει προληπτικά μέτρα για τη διαχείριση της διαταραχής και τυχόν σχετικών σωματικών επιπλοκών.

 

Ιστορική αναδρομή και Μελλοντικές προοπτικές   

Η διαταραχή εκδορών, αποτελεί αναγνωρισμένο φαινόμενο στην ιατρική και ψυχολογική βιβλιογραφία εδώ και πολλά χρόνια, αν και δεν ήταν πάντα πλήρως κατανοητή ή κατάλληλα ταξινομημένη. Μόλις στην 5η έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών (DSM-5), που δημοσιεύθηκε το 2013, η διαταραχή εκδορών αναγνωρίστηκε επίσημα ως ξεχωριστή, μοναδική διαταραχή στην κατηγορία των ιδεοψυχαναγκαστικών και συνδεόμενων διαταραχών.

Ιστορικά, η δερματομανία θεωρείτο συχνά σύμπτωμα ή υποσύνολο άλλων διαταραχών, συμπεριλαμβανομένης της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (ΙΨΔ), της σωματοδυσμορφικής διαταραχής (ΣΔΔ) ή των συμπεριφορών αυτοτραυματισμού. Συχνά παραβλέπονταν ή διαγιγνώσκονταν λανθασμένα, οδηγώντας σε μη βέλτιστες στρατηγικές θεραπείας. Η αναγνώριση της διαταραχής εκδορών ως ξεχωριστής διαταραχής συνέβαλε στην αύξηση της κατανόησης και της ευαισθητοποίησης, στη βελτίωση της διάγνωσης και στην τελειοποίηση των θεραπευτικών προσεγγίσεων.

Κοιτάζοντας προς το μέλλον, υπάρχουν πολλά περιθώρια για πρόοδο στην κατανόηση και τη θεραπεία της δερματολλομανίας. Η συνεχιζόμενη έρευνα στοχεύει να εμβαθύνει στα αίτια και τους παράγοντες κινδύνου της διαταραχής, συμπεριλαμβανομένων των γενετικών, νευροβιολογικών και περιβαλλοντικών πτυχών. Επιπλέον, με την αυξανόμενη ευαισθητοποίηση, αναπτύσσονται καλύτερα διαγνωστικά εργαλεία και διερευνώνται πιο προσαρμοσμένες και αποτελεσματικές θεραπευτικές επιλογές. Αυτές περιλαμβάνουν διάφορα είδη ψυχοθεραπείας, φαρμακευτική αγωγή, ακόμη και μη επεμβατικές τεχνικές διέγερσης του εγκεφάλου.

Η ελπίδα είναι ότι με την πάροδο του χρόνου, η πρόοδος της έρευνας και η μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση του κοινού θα οδηγήσουν σε έγκαιρη και ακριβή διάγνωση, σε πιο αποτελεσματικές θεραπείες και, τελικά, σε καλύτερη ποιότητα ζωής για τα άτομα που ζουν με διαταραχή εκδορών. Επιπλέον, η συνεχιζόμενη μείωση του στίγματος που σχετίζεται με τις διαταραχές της ψυχικής υγείας γενικά αναμένεται να συμβάλει θετικά στη ζωή των ατόμων με διαταραχή εκδορών.

Διαταραχή Εκδορών (Δερματιλλομανία): Επιλογές Θεραπείας
Ψάξε ανά κατηγορία...

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΓΧΟΥΣ

ΨΥΧΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Read more...

Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, συντμ. DSM-5

Oxford Ψυχιατρική Βασικές Αρχές, Harrison Paul, Cowen Philip, Burns Tom, Fazel Mina

Lochner C, Roos A, Stein DJ. Excoriation (skin-picking) disorder: a systematic review of treatment options. Neuropsychiatr Dis Treat. 2017 Jul 14;13:1867-1872.

Torales J, Díaz NR, Barrios I, Navarro R, García O, O'Higgins M, Castaldelli-Maia JM, Ventriglio A, Jafferany M. Psychodermatology of skin picking (excoriation disorder): A comprehensive review Dermatol Ther . 2020 Jul;33(4):e13661.

*Οι πληροφορίες παρέχονται μόνο για ενημερωτικό σκοπό. Δε θα πρέπει να θεωρηθούν υποκατάστατο της εξατομικευμένης Ψυχιατρικής εξέτασης, διάγνωσης και θεραπείας.

Read more...

Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, συντμ. DSM-5

Oxford Ψυχιατρική Βασικές Αρχές, Harrison Paul, Cowen Philip, Burns Tom, Fazel Mina

Lochner C, Roos A, Stein DJ. Excoriation (skin-picking) disorder: a systematic review of treatment options. Neuropsychiatr Dis Treat. 2017 Jul 14;13:1867-1872.

Torales J, Díaz NR, Barrios I, Navarro R, García O, O'Higgins M, Castaldelli-Maia JM, Ventriglio A, Jafferany M. Psychodermatology of skin picking (excoriation disorder): A comprehensive review Dermatol Ther . 2020 Jul;33(4):e13661.

*Οι πληροφορίες παρέχονται μόνο για ενημερωτικό σκοπό. Δε θα πρέπει να θεωρηθούν υποκατάστατο της εξατομικευμένης Ψυχιατρικής εξέτασης, διάγνωσης και θερπαείας.

Εάν δεν αισθάνεσαι καλά...

...μη ντραπείς να ζητήσεις βοήθεια!

Όλοι οι επαγγελματίες ψυχικής υγέιας είμαστε εδώ για να σε βοηθήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε! Μην αφήνεις τον εαυτό σου να το αντιμετωπίζει μόνος του όλο αυτό…αξίζεις να σου δώσεις τη στήριξη που χρειάζεσαι!

…κι αν σε φοβίζει να διασχίσεις μόνος/η σου αυτό το μονοπάτι, θέλω να ξέρεις ότι σε καμία περίπτωση δεν είσαι μόνος/η! Είμαστε πολλοί αυτοί που το διασχίζουμε, ακόμα κι αν δε γνωρίζουμε ακόμα ο ένας τον άλλον. Είμαστε όμως μια παρέα, που προσπαθεί κάθε μέρα, με νύχια και με δόντια, να φροντίσει τον ψυχικό της κόσμο…όσο δύσκολο κι αν είναι κάποιες φορές αυτό!

Μη διστάζεις λοιπόν! Ξεκίνα κι εσύ! Δε σου λέω ότι θα είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο…θα χρειαστεί επιμονή και υπομονή, αλλά με την κατάλληλη στήριξη, θα το δεις…μπορούν να γίνουν θαύματα! Όσο σκοτεινά κι αν βλέπεις τώρα τον κόσμο γύρω σου, τα χρώματα υπάρχουν εκεί έξω και μας περιμένουν!

Τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης

Important!

Είμαι η Χριστίνα Λαμπροπούλου – Ιατρός, Βιολόγος & Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Δημιούργησα το The Mind Rises σε μια προσπάθεια να συνδυάσω την αγάπη μου για την Ψυχική Υγεία & την Ψυχιατρική με τη δημιουργικότητα! Εδώ, υπάρχει χώρος για όλους όσους θέλουν να ακολουθήσουν το μονοπάτι προς την αυτοαγάπη, την ψυχική ηρεμία και την αυτεπίγνωση. Όλοι είναι καλοδεχούμενοι! Εάν θέλεις να ξεκινήσουμε μαζί να βαδίζουμε σε αυτό το μονοπάτι προσφέρω τόσο ατομικές, όσο και ομαδικές θεραπευτικές συνεδρίες! Μπορείς παράλληλα να εξερευνήσεις το themindrises.gr για να βρεις τα διάφορα διαμαντάκια που έχω κρυμμένα στις σελίδες του – ελπίζοντας ότι θα σε βοηθήσουν να φτάσεις εκεί που έχεις βάλει στόχο!

dr. Christine Labropoulou

Δρ Χριστίνα Λαμπροπούλου - Ιατρός