Σύνδεση/Εγγραφή

Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας

Τι είναι η Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας;

Η Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας (ΑΔΠ) ανήκει στην ομάδα Β των διαταραχών προσωπικότητας και χαρακτηρίζεται από ένα μακροχρόνιο μοτίβο περιφρόνησης ή παραβίασης των δικαιωμάτων των άλλων. Ένα άτομο με αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας μπορεί να μη συμμορφώνεται με τους κοινωνικούς κανόνες, να είναι δόλιο, παρορμητικό και να μην προγραμματίζει εκ των προτέρων.

Μπορεί να εμφανίζει ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, απερίσκεπτη αδιαφορία για την ασφάλειά του ή την ασφάλεια των άλλων και έλλειψη μεταμέλειας για τις πράξεις του. Μπορεί επίσης να έχει ιστορικό διαταραχής συμπεριφοράς κατά την παιδική ηλικία. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ΑΔΠ δεν αφορά απλώς σε αντικοινωνικές συμπεριφορές ή στάσεις, αλλά προϋποθέτει σημαντικές προσωπικές, κοινωνικές και επαγγελματικές επιπτώσεις.

 

Διαγνωστικά Κριτήρια Αντικοινωνικής Διαταραχής Προσωπικότητας

Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, 5η έκδοση (DSM-5), ορίζει συγκεκριμένα κριτήρια για τη διάγνωση της αντικοινωνικής διαταραχής προσωπικότητας:

Ένα διάχυτο μοτίβο περιφρόνησης και παραβίασης των δικαιωμάτων των άλλων, που εμφανίζεται από την ηλικία των 15 ετών, όπως υποδεικνύεται από τρία (ή περισσότερα) από τα ακόλουθα:

  • Αποτυχία συμμόρφωσης με τα κοινωνικά πρότυπα όσον αφορά στις νόμιμες συμπεριφορές, όπως υποδεικνύεται από την επανειλημμένη εκτέλεση πράξεων που αποτελούν λόγο σύλληψης.
  • Δολιότητα, όπως προκύπτει από επανειλημμένα ψέματα, χρήση ψευδώνυμων ή εξαπάτηση άλλων για προσωπικό κέρδος ή ευχαρίστηση.
  • Παρορμητικότητα ή αδυναμία προγραμματισμού.
  • Ευερεθιστότητα και επιθετικότητα, όπως υποδηλώνεται από επανειλημμένους διαπληκτισμούς ή βιαιοπραγίες.
  • Απερίσκεπτη αδιαφορία για την ασφάλεια του εαυτού ή των άλλων.
  • Συνεχής ανευθυνότητα, όπως υποδηλώνεται από επανειλημμένη αποτυχία να διατηρήσει συνεπή εργασιακή συμπεριφορά ή να ανταποκριθεί σε οικονομικές υποχρεώσεις.
  • Έλλειψη μεταμέλειας, όπως φαίνεται από την αδιαφορία ή την εκλογίκευση του να έχει βλάψει, κακομεταχειριστεί ή κλέψει κάποιον άλλον.
  • Το άτομο είναι τουλάχιστον 18 ετών.
  • Υπάρχει απόδειξη για ύπαρξη της Διαταραχής της Διαγωγής με έναρξη πριν από την ηλικία των 15 ετών.
  • Η εμφάνιση αντικοινωνικής συμπεριφοράς δε συμβαίνει αποκλειστικά κατά την πορεία της σχιζοφρένειας ή της διπολικής διαταραχής.

 

Επίδραση στις σκέψεις, τα συναισθήματα και την καθημερινή ζωή

Η Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας επηρεάζει έντονα τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις καθημερινές αλληλεπιδράσεις ενός ατόμου.

Σκέψεις: Οι διαδικασίες σκέψης των ατόμων με ΑΔΠ διαφέρουν σημαντικά από εκείνων που δεν εμφανίζουν τη διαταραχή. Συχνά εκλογικεύουν επιβλαβείς πράξεις ή εκφράζουν αδιαφορία για τις συνέπειες των συμπεριφορών τους. Η κοσμοθεωρία τους είναι συχνά εγωκεντρική και ιδιοτελής. Έχουν την τάση να ευτελίζουν την παραβατική τους συμπεριφορά, με αποτέλεσμα ένα μοτίβο χρόνιας ανευθυνότητας και παραβίασης των δικαιωμάτων των άλλων.

Μπορεί να επιδεικνύουν μια αίσθηση ανωτερότητας ή δικαιωματικότητας, συμπεριφερόμενοι σαν να μην ισχύουν γι’ αυτούς οι συνήθεις κανόνες και οι κοινωνικές νόρμες. Αυτή η στάση μπορεί να οδηγήσει σε επανειλημμένες συγκρούσεις με τις νομικές αρχές, τους εργοδότες ή άλλες δομές της κοινότητας. Η μειωμένη ικανότητα ενσυναίσθησης εκδηλώνεται συχνά ως αδιαφορία για τα συναισθήματα των άλλων και ως αδυναμία αναγνώρισης ή εκτίμησης της βλάβης που έχουν προκαλέσει. Επιπλέον, τα άτομα με ΑΔΠ μπορεί να διαθέτουν χειριστικά χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας συχνά την εξαπάτηση ή τη γοητεία για προσωπικό όφελος.

Συναισθήματα: Η ΑΔΠ συνδέεται με μειωμένη ικανότητα για τύψεις και ενοχές, η οποία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο αυτής της διαταραχής. Τα άτομα συχνά φαίνονται συναισθηματικά ρηχά, επιδεικνύοντας έλλειψη βάθους στα συναισθήματά τους. Οι αντιδράσεις τους προς τους άλλους μπορεί να είναι ανάλγητες και απαθείς. Αυτή η έλλειψη συναισθηματικού βάθους μπορεί να εμποδίσει την ικανότητά τους να δημιουργήσουν γνήσιες και ουσιαστικές σχέσεις.

Τα άτομα με ΑΔΠ μπορεί να αισθάνονται χρόνια πλήξη ή δυσαρέσκεια, γεγονός που τα οδηγεί στην αναζήτηση ενθουσιασμού ή διέγερσης μέσω ριψοκίνδυνων ή ακόμη και παράνομων δραστηριοτήτων. Μπορεί επίσης να έχουν υψηλότερη ανοχή στον κίνδυνο και χαμηλότερο όριο απογοήτευσης, οδηγώντας σε επιθετική, απερίσκεπτη ή ανεύθυνη συμπεριφορά.

Καθημερινή ζωή: Ο τρόπος ζωής των ατόμων με ΑΔΠ συχνά αντικατοπτρίζει τις διαστρεβλωμένες διαδικασίες σκέψης και τα ρηχά συναισθήματά τους. Η αδιαφορία τους για τους κοινωνικούς κανόνες οδηγεί συχνά σε ιστορικό νομικών προβλημάτων ή συλλήψεων. Η παρορμητικότητα και η έλλειψη προνοητικότητας μπορεί να οδηγήσουν σε εργασιακή αστάθεια, οικονομικά ζητήματα και δυσκολίες στη διατήρηση τόσο πλατωνικών όσο και ρομαντικών σχέσεων. Συμπεριφορές υψηλού κινδύνου, όπως η κατάχρηση ουσιών, η επικίνδυνη σεξουαλική συμπεριφορά ή η βίαιη συμπεριφορά είναι συχνές.

Ο αντίκτυπος της ΑΔΠ στις σκέψεις, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά ενός ατόμου υπογραμμίζει την πολυπλοκότητα και τη σοβαρότητα αυτής της διαταραχής. Η επαγγελματική παρέμβαση είναι συνήθως απαραίτητη για τη διαχείριση της διαταραχής.

 

Παράγοντες κινδύνου της Αντικοινωνικής Διαταραχής Προσωπικότητας

Οι παράγοντες κινδύνου της αντικοινωνικής διαταραχής προσωπικότητας είναι πολύπλοκοι και πολύπλευροι και περιλαμβάνουν ένα συνδυασμό γενετικών, περιβαλλοντικών και ψυχοκοινωνικών επιδράσεων. Ακολουθούν ορισμένοι βασικοί παράγοντες κινδύνου:

  • Γενετική: Η ύπαρξη οικογενειακού ιστορικού διαταραχών ψυχικής υγείας, συγκεκριμένα διαταραχών προσωπικότητας ή αντικοινωνικής συμπεριφοράς, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της ΑΔΠ.
  • Περιβάλλον: Ένα ασταθές, κακοποιητικό ή παραμελημένο οικογενειακό περιβάλλον κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου. Η έκθεση σε βίαιη συμπεριφορά ή η παρουσία γονέων με εγκληματικό παρελθόν μπορεί επίσης να επηρεάσει την ανάπτυξη της διαταραχής.
  • Διαταραχή της Διαγωγής στην παιδική ηλικία: Τα παιδιά που διαγιγνώσκονται με διαταραχή της Διαγωγής, η οποία χαρακτηρίζεται από διασπαστική και βίαιη συμπεριφορά, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν ΑΔΠ ως ενήλικες.
  • Νευροβιολογικοί παράγοντες: Ορισμένες εγκεφαλικές ανωμαλίες, όπως στο μετωπιαίο λοβό που είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο των παρορμήσεων και την κρίση, συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της ΑΔΠ.

 

Στρατηγικές πρόληψης της Αντικοινωνικής Διαταραχής Προσωπικότητας

Αν και δεν είναι δυνατόν να προληφθεί οριστικά η ΑΔΠ, οι στρατηγικές που στοχεύουν στην έγκαιρη παρέμβαση και την αντιμετώπιση των πιθανών παραγόντων κινδύνου μπορεί να είναι ευεργετικές. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν:

Έγκαιρη παρέμβαση: Ο έγκαιρος εντοπισμός και η θεραπεία της διαταραχής της διαγωγής στην παιδική ηλικία θα μπορούσαν να μειώσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης ΑΔΠ στην ενήλικη ζωή.

Υποστήριξη και εκπαίδευση της οικογένειας: Προγράμματα που εκπαιδεύουν τους γονείς σχετικά με τις ψυχικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας και παρέχουν στρατηγικές για τη διαχείριση προβληματικών συμπεριφορών θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων αυτών των καταστάσεων.

Συμβουλευτική και θεραπεία: Η ψυχοθεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της γνωστικής συμπεριφορικής θεραπείας, μπορεί να είναι χρήσιμη για την αντιμετώπιση της προβληματικής συμπεριφοράς σε παιδιά και εφήβους. Η θεραπεία μπορεί να τα βοηθήσει να κατανοήσουν τις συνέπειες των πράξεών τους και να μάθουν πιο υγιείς τρόπους διαχείρισης του στρες και των συγκρούσεων.

Κοινοτικά προγράμματα: Η συμμετοχή σε κοινοτικά προγράμματα που παρέχουν υγιείς ψυχαγωγικές δραστηριότητες και καθοδήγηση μπορεί να βοηθήσει στη διοχέτευση της ενέργειας των νέων προς μια θετική κατεύθυνση.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ενώ αυτές οι στρατηγικές μπορεί να είναι αποτελεσματικές, κάθε άτομο είναι μοναδικό και η ανταπόκρισή του μπορεί να διαφέρει σημαντικά. Είναι πάντα σκόπιμο να ζητάτε τη συμβουλή ενός επαγγελματία ψυχικής υγείας για την καταλληλότερη πορεία δράσης.

 

Τρέχουσες επιλογές θεραπείας

Η θεραπεία της αντικοινωνικής διαταραχής προσωπικότητας μπορεί να αποτελέσει πρόκληση λόγω της φύσης της διαταραχής, ιδίως λόγω της έλλειψης αυτογνωσίας και της απροθυμίας να αναζητήσουν βοήθεια που συχνά επιδεικνύουν τα άτομα. Ωστόσο, όταν αναζητείται θεραπεία, μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ακόλουθες προσεγγίσεις:

  • Ψυχοθεραπεία: Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT) είναι μία από τις πιο κοινές μορφές θεραπείας που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της ΑΔΠ. Βοηθά τα άτομα να αναγνωρίσουν τα αρνητικά μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς και εργάζονται για την ανάπτυξη πιο υγιεινών και θετικών εναλλακτικών λύσεων. Η θεραπεία με επίκεντρο το σχήμα μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη για την κατανόηση των μη βοηθητικών μοτίβων και σχημάτων (νοητικών πλαισίων) που συχνά στηρίζουν την ΑΔΠ.
  • Ομαδική θεραπεία και Οικογενειακή θεραπεία: Αυτές μπορεί να είναι ωφέλιμες για την ψυχοεκπαίδευση των ατόμων σχετικά με τις επιπτώσεις των πράξεών τους στους άλλους, τη βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων και τη μάθηση από τις εμπειρίες και τις στρατηγικές αντιμετώπισης των άλλων.
  • Διαχείριση θυμού και βίας: Δεδομένου ότι η παρορμητικότητα και η επιθετική συμπεριφορά μπορεί να είναι εξέχουσες στην ΑΔΠ, η εκμάθηση στρατηγικών για τον έλεγχο του θυμού και τη διαχείριση των βίαιων τάσεων μπορεί να αποτελέσει σημαντική πτυχή της θεραπείας.
  • Θεραπεία κατάχρησης ουσιών: Η κατάχρηση ουσιών συχνά συνδέεται με την ΑΔΠ, οπότε η αντιμετώπιση τυχόν διαταραχών χρήσης ουσιών μπορεί να αποτελέσει βασικό μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας.
  • Φαρμακευτική αγωγή: Αν και δεν υπάρχουν συγκεκριμένα φάρμακα για τη θεραπεία της ΑΔΠ, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαχείριση συνυπαρχουσών καταστάσεων όπως η κατάθλιψη και το άγχος.

 

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αποτελεσματικότητα της θεραπείας μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο και μια ολοκληρωμένη, εξατομικευμένη προσέγγιση συχνά αποφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα. Η οικοδόμηση μιας θεραπευτικής σχέσης βασισμένης στην εμπιστοσύνη με τον θεραπευτή μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευεργετική στη θεραπεία της ΑΔΠ. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι η θεραπεία απαιτεί χρόνο και υπομονή και η αλλαγή μπορεί να μην είναι άμεση.

 

Επιπτώσεις της ηλικίας, του φύλου και του πολιτισμικού υποβάθρου

Η ηλικία, το φύλο και το πολιτισμικό υπόβαθρο μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση και την αντίληψη της αντικοινωνικής διαταραχής προσωπικότητας.

Ηλικία: Η ΑΔΠ διαγιγνώσκεται συνήθως στην ενήλικη ζωή, αλλά τα συμπτώματα συχνά ξεκινούν κατά την παιδική ή εφηβική ηλικία. Η διαταραχή της Διαγωγής, που χαρακτηρίζεται από επίμονη περιφρόνηση των νόμων και των κοινωνικών κανόνων, διαγιγνώσκεται συχνά σε παιδιά ή εφήβους που αργότερα αναπτύσσουν ΑΔΠ. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι πολλοί νέοι μπορεί να παρουσιάζουν κάποια σημάδια διαταραχής της Διαγωγής ή ΑΔΠ, όπως η επαναστατικότητα ή η ριψοκίνδυνη συμπεριφορά, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα αναπτύξουν ΑΔΠ. Η επιμονή αυτών των συμπτωμάτων στην ενήλικη ζωή, μαζί με την έλλειψη μεταμέλειας, είναι αυτό που μπορεί να οδηγήσει στη διάγνωση της ΑΔΠ.

Φύλο: Η ΑΔΠ διαγιγνώσκεται συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες. Ωστόσο, αυτό μπορεί να οφείλεται στις κοινωνικές και πολιτισμικές προσδοκίες που μπορεί να οδηγήσουν σε υποδιάγνωση στις γυναίκες. Για παράδειγμα, οι γυναίκες μπορεί να είναι πιο πιθανό να εσωτερικεύουν τις συμπεριφορές ή να θεωρούνται χειριστικές παρά φανερά προκλητικές ή επιθετικές.

Πολιτιστικό υπόβαθρο: Οι διάφοροι πολιτισμοί έχουν διαφορετικές νόρμες και προσδοκίες για τη συμπεριφορά, οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν την ερμηνεία των συμπτωμάτων. Αυτό που μπορεί να θεωρείται “αντικοινωνικό” σε έναν πολιτισμό μπορεί να θεωρείται διεκδικητικό ή δείγμα ανεξαρτηρίας σε έναν άλλο. Επιπλέον, το πολιτισμικό στίγμα που σχετίζεται με τις διαταραχές της ψυχικής υγείας μπορεί να οδηγήσει τα άτομα να αναζητήσουν λιγότερο εύκολα βοήθεια, οδηγώντας σε υποδιάγνωση σε ορισμένες πολιτισμικές ομάδες. Είναι ζωτικής σημασίας για τους κλινικούς γιατρούς να είναι πολιτισμικά ευαίσθητοι και να λαμβάνουν υπόψη τους τις πολιτισμικές διαφορές κατά τη διάγνωση και τη θεραπεία της AΔΠ.

 

Προκλήσεις και υποστήριξη από την οικογένεια και την κοινότητα

Η συμβίωση ή η φροντίδα ενός ατόμου με Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας μπορεί να επιφέρει σημαντικές προκλήσεις, τόσο για τα ίδια τα άτομα όσο και για τις οικογένειες και τις κοινότητές τους.

Δύσκολες συμπεριφορές: Τα άτομα με ΑΔΠ μπορεί να επιδεικνύουν συμπεριφορές που είναι δύσκολο για τους άλλους να τις κατανοήσουν ή να τις αντιμετωπίσουν, όπως χειριστικές πράξεις, συχνά ψέματα, έλλειψη ενσυναίσθησης ή χρόνια παραβίαση των δικαιωμάτων των άλλων. Αυτό μπορεί να επιβαρύνει τις σχέσεις και να προκαλέσει συγκρούσεις ή δυσπιστία.

Στίγμα και παρεξήγηση: Όπως πολλές καταστάσεις ψυχικής υγείας, η ΑΔΠ μπορεί να στιγματιστεί ή να παρεξηγηθεί. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απομόνωση, διακρίσεις ή απροθυμία αναζήτησης βοήθειας.

Επιπτώσεις στις οικογένειες: Οι οικογένειες μπορεί να δυσκολεύονται να κατανοήσουν τις συμπεριφορές του αγαπημένου τους προσώπου ή να αντιδράσουν αποτελεσματικά. Μπορεί επίσης να επωμιστούν το κύριο βάρος των επιθετικών ή δόλιων ενεργειών του ατόμου.

Επιπτώσεις στην κοινότητα: Οι διασπαστικές συμπεριφορές που σχετίζονται με την ΑΔΠ μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στην ευρύτερη κοινότητα, οδηγώντας σε ζητήματα με την επιβολή του νόμου ή άλλα κοινωνικά προβλήματα.

Η υποστήριξη ενός ατόμου με Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη. Η διαταραχή οδηγεί συχνά σε συμπεριφορές που δύσκολα μπορούν να κατανοηθούν ή να αντιμετωπιστούν από τους άλλους, επιβαρύνοντας τις σχέσεις και θέτοντας σημαντικές συναισθηματικές επιβαρύνσεις στους οικείους του ατόμου. Παρακάτω περιγράφονται οι τρόποι με τους οποίους η οικογένεια και οι φίλοι μπορούν να διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο, δίνοντας παράλληλα προτεραιότητα στη δική τους ευημερία:

Θέτοντας όρια: Ένα από τα πρωταρχικά βήματα είναι η καθιέρωση ξεκάθαρων ορίων. Τα άτομα με ΑΔΠ συχνά αγνοούν τα δικαιώματα, τα συναισθήματα ή τις ανάγκες των άλλων, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε επιβλαβείς ή οδυνηρές καταστάσεις. Είναι σημαντικό για την οικογένεια και τους φίλους να επικοινωνούν με σαφήνεια και συνέπεια τα όριά τους, γεγονός που μπορεί να βοηθήσει στην προστασία της δικής τους ψυχικής και συναισθηματικής υγείας.

Αυτοφροντίδα: Είναι ζωτικής σημασίας για όσους προσφέρουν υποστήριξη να θυμούνται τις δικές τους ανάγκες. Η φροντίδα ενός ατόμου με μια δύσκολη διαταραχή μπορεί συχνά να οδηγήσει σε εξουθένωση του φροντιστή, γι’ αυτό είναι σημαντικό να ασκεί τακτικά δραστηριότητες αυτοφροντίδας, να αναζητά υποστήριξη από άλλους και να θέτει ως προτεραιότητα τη δική του ψυχική υγεία.

Κατανόηση της διαταραχής: Η κατανόηση της ΑΔΠ, της προέλευσής της και των επιπτώσεών της μπορεί να είναι ευεργετική. Αυτή η γνώση μπορεί να προσφέρει εικόνα για το γιατί το άτομο ενεργεί όπως ενεργεί, καλλιεργώντας έναν βαθμό ενσυναίσθησης που μπορεί να είναι χρήσιμος στη διαχείριση των συναισθηματικών αντιδράσεων.

Ενθάρρυνση της θεραπείας: Αν και μπορεί να είναι δύσκολο, η ενθάρρυνση του ατόμου να συμμετάσχει σε επαγγελματική θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας. Η θετική ενίσχυση για την πρόοδο, η υπομονή κατά τη διάρκεια των αποτυχιών και η σταθερή ενθάρρυνση μπορούν μερικές φορές να κάνουν ουσιαστική διαφορά στην προθυμία του ατόμου να ζητήσει βοήθεια.

Αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας: Τα συστήματα υποστήριξης μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσουν τη δική τους επαγγελματική βοήθεια για να διαχειριστούν τη συναισθηματική επιβάρυνση. Θεραπευτές ή ομάδες υποστήριξης μπορούν να παρέχουν στρατηγικές αντιμετώπισης, ένα μέρος για να εκτονώνονται τα συναισθήματα και μια αίσθηση κοινότητας.

Σύνδεση με δίκτυα υποστήριξης: Η δημιουργία ενός ευρύτερου δικτύου υποστήριξης μπορεί επίσης να είναι ευεργετική. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη σύνδεση με άλλες οικογένειες που αντιμετωπίζουν παρόμοια ζητήματα, την προσέγγιση τοπικών κοινοτικών υπηρεσιών ή την ένταξη σε σχετικά διαδικτυακά φόρουμ.

Η υποστήριξη ενός ατόμου με ΑΔΠ μπορεί να είναι ένα δύσκολο ταξίδι, που απαιτεί ανθεκτικότητα, υπομονή και την προθυμία να αναζητηθεί βοήθεια όταν χρειάζεται. Ωστόσο, κατανοώντας τη διαταραχή, θεσπίζοντας σαφή όρια και θέτοντας ως προτεραιότητα τη δική τους ψυχική υγεία, η οικογένεια και οι φίλοι μπορούν να παρέχουν ουσιαστική υποστήριξη, φροντίζοντας παράλληλα και τον εαυτό τους.

 

Ιστορική αναδρομή και μελλοντικές προοπτικές

Η Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως ψυχιατρική διαταραχή στις αρχές του 19ου αιώνα και έκτοτε αποτελεί αντικείμενο πολλών ερευνών και συζητήσεων. Οι πρώτες απόψεις για την ΑΔΠ την πλαισίωσαν ως ηθική ή δεοντολογική αποτυχία, παρά ως διαταραχή της ψυχικής υγείας. Ωστόσο, με την έλευση της ψυχανάλυσης στις αρχές του 20ού αιώνα, οι προοπτικές άρχισαν να μετατοπίζονται προς την κατεύθυνση της κατανόησής της ως ψυχολογικής κατάστασης.

Το πρώτο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM), που δημοσιεύθηκε το 1952, αναφερόταν στη διαταραχή ως “διαταραχή της κοινωνιοπαθητικής προσωπικότητας”. Οι μεταγενέστερες αναθεωρήσεις βελτίωσαν τον ορισμό και τα διαγνωστικά κριτήρια. Ο όρος “αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας” εισήχθη στο DSM-III το 1980 και βελτιώθηκε στις επόμενες εκδόσεις.

Μελλοντικές προοπτικές:

Η κατανόηση και η θεραπεία της Αντικοινωνικής Διαταραχής Προσωπικότητας συνεχίζουν να εξελίσσονται. Με την πρόοδο των νευροεπιστημών και της γενετικής, υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για τους βιολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην ΑΔΠ. Αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε στρατηγικές έγκαιρης αναγνώρισης, πιο στοχευμένες παρεμβάσεις κι ενδεχομένως ακόμη και σε προληπτικά μέτρα.

Οι θεραπείες γίνονται επίσης όλο και πιο εξειδικευμένες. Ενώ η ψυχοθεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή αποτελούν επί του παρόντος τις κύριες μεθόδους θεραπείας, οι μελλοντικές εξελίξεις θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν πιο εξατομικευμένες θεραπείες με βάση την ατομική γενετική σύνθεση ή τη χημεία του εγκεφάλου.

Το στίγμα που σχετίζεται με την ΑΔΠ είναι επίσης ένα σημαντικό ζήτημα και οι προσπάθειες για την καταπολέμησή του συνεχίζονται. Με την προώθηση της κατανόησης και της ενσυναίσθησης, ελπίζεται ότι τα άτομα με ΑΔΠ θα είναι πιο πιθανό να αναζητήσουν βοήθεια και ότι η κοινωνία θα ανταποκριθεί με αυξημένη υποστήριξη.

Εν κατακλείδι, ενώ σίγουρα υπάρχουν προκλήσεις, το μέλλον υπόσχεται μεγαλύτερη κατανόηση και βελτιωμένες θεραπείες για τα άτομα με Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας.

Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας | The Mind Rises
Ψάξε ανά κατηγορία...

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΓΧΟΥΣ

ΨΥΧΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Read more...

Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, συντμ. DSM-5

Oxford Ψυχιατρική Βασικές Αρχές, Harrison Paul, Cowen Philip, Burns Tom, Fazel Mina

Glenn AL, Johnson AK, Raine A. Antisocial personality disorder: a current review. Curr Psychiatry Rep. 2013 Dec;15(12):427.

Black DW. The Natural History of Antisocial Personality Disorder. The Natural History of Antisocial Personality Disorder.

*Οι πληροφορίες παρέχονται μόνο για ενημερωτικό σκοπό. Δε θα πρέπει να θεωρηθούν υποκατάστατο της εξατομικευμένης Ψυχιατρικής εξέτασης, διάγνωσης και θεραπείας.

Read more...

Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition, συντμ. DSM-5

Oxford Ψυχιατρική Βασικές Αρχές, Harrison Paul, Cowen Philip, Burns Tom, Fazel Mina

Glenn AL, Johnson AK, Raine A. Antisocial personality disorder: a current review. Curr Psychiatry Rep. 2013 Dec;15(12):427.

Black DW. The Natural History of Antisocial Personality Disorder. The Natural History of Antisocial Personality Disorder.

*Οι πληροφορίες παρέχονται μόνο για ενημερωτικό σκοπό. Δε θα πρέπει να θεωρηθούν υποκατάστατο της εξατομικευμένης Ψυχιατρικής εξέτασης, διάγνωσης και θερπαείας.

Εάν δεν αισθάνεσαι καλά...

...μη ντραπείς να ζητήσεις βοήθεια!

Όλοι οι επαγγελματίες ψυχικής υγέιας είμαστε εδώ για να σε βοηθήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε! Μην αφήνεις τον εαυτό σου να το αντιμετωπίζει μόνος του όλο αυτό…αξίζεις να σου δώσεις τη στήριξη που χρειάζεσαι!

…κι αν σε φοβίζει να διασχίσεις μόνος/η σου αυτό το μονοπάτι, θέλω να ξέρεις ότι σε καμία περίπτωση δεν είσαι μόνος/η! Είμαστε πολλοί αυτοί που το διασχίζουμε, ακόμα κι αν δε γνωρίζουμε ακόμα ο ένας τον άλλον. Είμαστε όμως μια παρέα, που προσπαθεί κάθε μέρα, με νύχια και με δόντια, να φροντίσει τον ψυχικό της κόσμο…όσο δύσκολο κι αν είναι κάποιες φορές αυτό!

Μη διστάζεις λοιπόν! Ξεκίνα κι εσύ! Δε σου λέω ότι θα είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο…θα χρειαστεί επιμονή και υπομονή, αλλά με την κατάλληλη στήριξη, θα το δεις…μπορούν να γίνουν θαύματα! Όσο σκοτεινά κι αν βλέπεις τώρα τον κόσμο γύρω σου, τα χρώματα υπάρχουν εκεί έξω και μας περιμένουν!

Τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης

Important!

Είμαι η Χριστίνα Λαμπροπούλου – Ιατρός, Βιολόγος & Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Δημιούργησα το The Mind Rises σε μια προσπάθεια να συνδυάσω την αγάπη μου για την Ψυχική Υγεία & την Ψυχιατρική με τη δημιουργικότητα! Εδώ, υπάρχει χώρος για όλους όσους θέλουν να ακολουθήσουν το μονοπάτι προς την αυτοαγάπη, την ψυχική ηρεμία και την αυτεπίγνωση. Όλοι είναι καλοδεχούμενοι! Εάν θέλεις να ξεκινήσουμε μαζί να βαδίζουμε σε αυτό το μονοπάτι προσφέρω τόσο ατομικές, όσο και ομαδικές θεραπευτικές συνεδρίες! Μπορείς παράλληλα να εξερευνήσεις το themindrises.gr για να βρεις τα διάφορα διαμαντάκια που έχω κρυμμένα στις σελίδες του – ελπίζοντας ότι θα σε βοηθήσουν να φτάσεις εκεί που έχεις βάλει στόχο!

dr. Christine Labropoulou

Δρ Χριστίνα Λαμπροπούλου - Ιατρός