Σύνδεση/Εγγραφή

The Self-Care Blog

“Love Detox”: Γιατί μπλέκω συνέχεια σε τοξικές σχέσεις;

Η εκκωφαντική ερώτηση

Γεια σου, αγαπητό μου πλάσμα! Το γεγονός ότι βρίσκεσαι εδώ, ψάχνοντας αυτό το άρθρο, πιθανότατα σημαίνει ότι έχεις αντιμετωπίσει μια σειρά από δύσκολες ερωτικές περιπέτειες. Σε καταλαβαίνω. Κι εγώ το ίδιο… Για την ακρίβεια, πολλοί από εμάς το έχουν περάσει!

Αυτό που μας ενώνει είναι αυτή η εκκωφαντική ερώτηση που επίμονα στριφογυρίζει στο πίσω μέρος του μυαλού μας μετά από κάθε δακρυσμένο μαξιλάρι και κάθε ώρα που περνάμε αναμασώντας τις λεπτομέρειες με τα καλύτερα φιλαράκια μας: “Γιατί συνεχίζω να καταλήγω σε τοξικές σχέσεις;

Στις ήσυχες, μοναχικές στιγμές που ακολουθούν ένα σπαραγμό, όταν ο κόσμος κοιμάται και είσαι μόνο εσύ με τη συνοδεία του ρυθμικού χτυπήματος του ρολογιού, αυτή η ερώτηση αναπηδά στους τοίχους του μυαλού σου. Μπορεί να μοιάζει με γρίφο που παρακαλάει να λυθεί, με παζλ που απαιτεί να συναρμολογηθεί…

Αυτές οι στιγμές περισυλλογής μπορεί να μοιάζουν δύσκολες, ωστόσο κρύβουν το κλειδί για να σπάσουμε τον κύκλο στον οποίο βρισκόμαστε. Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε αυτό το ηχηρό ερώτημα κατά μέτωπο και μαζί να αποκαλύψουμε τις απαντήσεις που κρύβονται κάτω από στρώματα συναισθηματικής ιστορίας κι αυτογνωσίας.

 

Κοιτάζοντας πίσω για να προχωρήσουμε μπροστά: Ανακαλύπτοντας το παρελθόν

Όπως συμβαίνει με πολλά πράγματα στη ζωή, το να κατανοήσουμε το παρόν μας συχνά σημαίνει ότι πρέπει να επιχειρήσουμε μια περιήγηση στα βάθη του παρελθόντος μας. Μικροί, είμαστε σαν σφουγγάρια, απορροφούμε τον κόσμο γύρω μας και διαμορφώνουμε τις αντιλήψεις και τις προσδοκίες μας. Αυτές οι πρώιμες εντυπώσεις γίνονται το φυσιολογικό μας, δημιουργώντας ένα εσωτερικό πλαίσιο που μεταφέρουμε στην ενήλικη ζωή μας.

Η δυναμική γύρω από την οποία μεγαλώσαμε, το είδος της αγάπης που λάβαμε, οι τρόποι με τους οποίους πειθαρχήσαμε, ο τρόπος με τον οποίο οι φροντιστές μας επικοινωνούσαν μεταξύ τους και μαζί μας – όλα αυτά τα στοιχεία διαμορφώνουν την αντίληψή μας για τις σχέσεις. Χτίζουν το “λεξιλόγιο των σχέσεών μας”, αν θέλεις, διδάσκοντάς μας τι να περιμένουμε και τι να δίνουμε στις ενήλικες σχέσεις μας.

Ειδικότερα, όταν έχουμε βιώσει αρνητικά ή τραυματικά γεγονότα στην παιδική ηλικία, αυτά μπορεί να ρίξουν μια μακρά σκιά στην ενήλικη ζωή μας, κατευθύνοντας διακριτικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, τους άλλους και τις σχέσεις. Αυτά τα γεγονότα, είτε αφορούν σε παραμέληση, κακοποίηση, γονεϊκές συγκρούσεις, είτε σε άλλες μορφές συναισθηματικού στρες, μπορεί να μην είναι άμεσα εμφανή ως παράγοντες που επηρεάζουν τα σημερινά πρότυπα των σχέσεών μας. Αλλά τα αποτυπώματά τους συχνά παραμένουν, διαμορφώνοντας τις πράξεις και τις αντιδράσεις μας με τρόπους που μπορεί να μην αντιλαμβανόμαστε αμέσως.

 

Τοξικός κύκλος: Παγιδευμένοι σε ένα λαβύρινθο εξοικείωσης

Πώς συνδέονται όμως τα τραύματα της παιδικής μας ηλικίας με αυτόν τον τοξικό κύκλο σχέσεων που έχουμε κολλήσει;

Η απάντηση βρίσκεται στην εξοικείωση με αυτά.

Σκεφτείτε το: όταν πλοηγούμαστε μέσα σε έναν λαβύρινθο, τείνουμε να ακολουθούμε τα μονοπάτια που γνωρίζουμε, ακόμη κι αν μας οδηγούν σε κύκλους, απλώς και μόνο επειδή είναι οικεία. Η ίδια αρχή ισχύει και για τις σχέσεις μας.

Από τα πρώτα μας χρόνια, δημιουργούμε εν αγνοία μας ένα είδος “σχεδίου σχέσεων” μέσα στο μυαλό μας, γεμάτο με μαθημένες συμπεριφορές, αλληλεπιδράσεις και προσδοκίες που βασίζονται στις αρχικές μας εμπειρίες με τους φροντιστές και την οικογένειά μας. Όταν αυτές οι εμπειρίες περιλαμβάνουν τραύμα, παραμέληση ή τοξικότητα, αυτά τα μοτίβα αποτυπώνονται στο σχέδιό μας.

Καθώς μεγαλώνουμε, υποσυνείδητα αναζητούμε αυτά τα μοτίβα στις σχέσεις μας, επειδή μας φαίνονται “οικεία”. Μπορεί να συνδέουμε την αγάπη με τον πόνο, με την έλλειψη σεβασμού ή την ασυνέπεια, επειδή αυτό έχουμε παρατηρήσει κι εσωτερικεύσει στα χρόνια της διαμόρφωσής μας.

Ας πούμε, για παράδειγμα, αν ως παιδί έβλεπες συνεχώς τον έναν γονέα να υποτιμά τον άλλο, μπορεί υποσυνείδητα να θεώρησες μια τέτοια συμπεριφορά ως ‘φυσιολογικό’ μέρος των σχέσεων. Ως εκ τούτου, μπορεί να πιάνεις τον εαυτό σου να ελκύεται από συντρόφους που κάνουν το ίδιο, ή μπορεί ακόμη και να υιοθετήσεις εσύ αυτό το μοτίβο επικοινωνίας.

Αυτό διαμορφώνει τον τοξικό κύκλο – αναζητούμε τα ίδια πράγματα που θα έπρεπε να αποφεύγουμε επειδή μας φαίνονται άνετα και οικεία. Είναι σαν να είμαστε παγιδευμένοι σε μια δίνη, όπου η δύναμη της εξοικείωσης μας τραβάει όλο και πιο βαθιά στο στρόβιλο της τοξικότητας.

 

Σπάζοντας τα δεσμά: Η αποτοξίνωση αρχίζει!

Η έναρξη του ταξιδιού για την απελευθέρωση από τον κύκλο των τοξικών σχέσεων μοιάζει πολύ με την έναρξη μιας αποτοξίνωσης. Μπορεί να φαίνεται συντριπτική στην αρχή, όπως ακριβώς η θέα των στοιβαγμένων φρούτων και λαχανικών μπορεί να φαίνεται αποθαρρυντική σε κάποιον που ξεκινάει μια σωματική αποτοξίνωση. Αλλά μην ανησυχείς, είμαστε σε αυτό μαζί!

Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η διαδικασία της “αποτοξίνωσης” από τις τοξικές σχέσεις δεν έχει να κάνει μόνο με την απομάκρυνση των επιβλαβών ανθρώπων από τη ζωή μας, αλλά και με την επούλωση των πληγών και των μοτίβων μέσα μας τα οποία μας τραβούν εξαρχής σε αυτούς.

Ας σκεφτούμε το εξής: Αν έχεις προσπαθήσει ποτέ να καλλιεργήσεις έναν κήπο, θα ξέρεις ότι το απλό ξερίζωμα των ζιζανίων δεν είναι αρκετό. Πρέπει να βελτιώσουμε το έδαφος, να το θρέψουμε, να διασφαλίσουμε ότι είναι υγιές και καλά στραγγιζόμενο, ώστε να μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη όμορφων, ανθισμένων λουλουδιών. Παρομοίως, η απελευθέρωση από τις τοξικές σχέσεις περιλαμβάνει την καλλιέργεια της συναισθηματικής μας υγείας, την ανάπτυξη της αυτογνωσίας και την οικοδόμηση της ανθεκτικότητας.

Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, μπορεί να βιώσουμε ένα οδοστρωτήρα συναισθημάτων – ενοχές, φόβο, μοναξιά, ακόμη κι αμφιβολίες. Αυτό είναι φυσιολογικό. Να θυμάσαι ότι η αποτοξίνωση δεν είναι πάντα άνετη. Είναι μια διαδικασία κάθαρσης, απελευθέρωσης και δημιουργίας χώρου για κάτι νέο και πιο υγιές.

Ακολουθούν μερικές στρατηγικές που μπορείς να ακολουθήσεις:

  1. Αυτοαναστοχασμός: Άρχισε με τον αναστοχασμό των προηγούμενων σχέσεών σου. Εντοπίστε μοτίβα, κόκκινες σημαίες ή συμπεριφορές που τώρα αναγνωρίζεις ως τοξικές. Έτσι μαθαίνουμε από τις εμπειρίες του παρελθόντος.
  2. Συναισθηματική επίγνωση: Δώσε προσοχή στα συναισθήματά σου. Αν ένα άτομο ή μια κατάσταση πυροδοτεί συναισθήματα δυσφορίας, άγχους ή φόβου, μην αγνοείς αυτά τα συναισθήματα. Είναι η εσωτερική σου πυξίδα που σε καθοδηγεί μακριά από πιθανή βλάβη.
  3. Όρια: Μάθε να θέτεις και να επιβάλλεις υγιή όρια. Αυτό μπορεί να μοιάζει δύσκολο, ειδικά αν έχουμε μεγαλώσει σε περιβάλλοντα όπου τα όριά μας καταπατούνταν συστηματικά. Ωστόσο, είναι ζωτικής σημασίας για τη συναισθηματική μας υγεία και ευημερία.
  4. Αναζήτησε υποστήριξη: Μη διστάσεις να αναζητήσεις επαγγελματική βοήθεια, αν χρειαστεί. Οι ψυχοθεραπευτές, οι σύμβουλοι και οι ομάδες υποστήριξης μπορούν να προσφέρουν πολύτιμες γνώσεις, εργαλεία και στρατηγικές για να πλοηγηθείς σε αυτό το ταξίδι.
  5. Αυτοφροντίδα: Δώσε προτεραιότητα στην αυτοφροντίδα. Αυτή περιλαμβάνει όχι μόνο τη σωματική φροντίδα αλλά και τη συναισθηματική και ψυχική φροντίδα. Εξασκήσου στην αυτοσυμπόνια και την υπομονή! Βρίσκεσαι σε ένα ταξίδι θεραπείας και πραγματικά δεν πειράζει να πάρεις όσο χρόνο χρειάζεσαι!

 

Η απελευθέρωση από τον κύκλο των τοξικών σχέσεων είναι μια θαρραλέα πράξη αυτοαγάπης και δεν είναι πάντα εύκολη. Αλλά να θυμάσαι, κάθε βήμα που κάνεις σε φέρνει πιο κοντά σε μια πιο υγιή, πιο ικανοποιητική ερωτική ζωή – μια ζωή όπου σε εκτιμούν, σε σέβονται και σου φέρονται με καλοσύνη. Το αξίζεις!

dr. Christine Labropoulou

dr. Christine Labropoulou

Είμαι η Χριστίνα Λαμπροπούλου Ιατρός, Βιολόγος & Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Δημιούργησα το The Mind Rises σε μια προσπάθεια να συνδυάσω την αγάπη μου για την Ψυχική Υγεία & την Ψυχιατρική με τη δημιουργικότητα! Εδώ, υπάρχει χώρος για όλους όσους θέλουν να ακολουθήσουν το μονοπάτι προς την αυτοαγάπη, την ψυχική ηρεμία και την αυτεπίγνωση. Όλοι είναι καλοδεχούμενοι!

Εάν δεν αισθάνεσαι καλά...

...μη ντραπείς να ζητήσεις βοήθεια!

Όλοι οι επαγγελματίες ψυχικής υγέιας είμαστε εδώ για να σε βοηθήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε! Μην αφήνεις τον εαυτό σου να το αντιμετωπίζει μόνος του όλο αυτό…αξίζεις να σου δώσεις τη στήριξη που χρειάζεσαι!

…κι αν σε φοβίζει να διασχίσεις μόνος/η σου αυτό το μονοπάτι, θέλω να ξέρεις ότι σε καμία περίπτωση δεν είσαι μόνος/η! Είμαστε πολλοί αυτοί που το διασχίζουμε, ακόμα κι αν δε γνωρίζουμε ακόμα ο ένας τον άλλον. Είμαστε όμως μια παρέα, που προσπαθεί κάθε μέρα, με νύχια και με δόντια, να φροντίσει τον ψυχικό της κόσμο…όσο δύσκολο κι αν είναι κάποιες φορές αυτό!

Μη διστάζεις λοιπόν! Ξεκίνα κι εσύ! Δε σου λέω ότι θα είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο…θα χρειαστεί επιμονή και υπομονή, αλλά με την κατάλληλη στήριξη, θα το δεις…μπορούν να γίνουν θαύματα! Όσο σκοτεινά κι αν βλέπεις τώρα τον κόσμο γύρω σου, τα χρώματα υπάρχουν εκεί έξω και μας περιμένουν!

Τηλέφωνα έκτακτης ανάγκης

Important!

The Self-Care Blog

dr. Christine Labropoulou

The Self-Care Blog

Άρθρα, άρθρα, άρθρα…και πάλι άρθρα! Και να φανταστείτε ότι η έκθεση στο λύκειο δεν ήταν και από τα αγαπημένα μου μαθήματα…

…έγινε όμως πλέον ο αγαπημένος μου τρόπος να καταθέτω τις σκέψεις μου, τους προβληματισμούς μου και τις γνώσεις μου! Στόχος μου, είναι να δημιουργήσω ένα χώρο στον οποίο οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να ενημερώνονται, να βρίσκουν έμπνευση και να νιώθουν ότι υποστηρίζονται καθώς ακολουθούν το μονοπάτι προς την ψυχική ευεξία. Εξετάζω τόσο ζητήματα που αφορούν στον ναρκισσισμό, όσο κι ευρύτερα θέματα γύρω από την ψυχική υγεία. Πιστεύω πως η κατανόηση των διαφόρων πτυχών της ψυχολογίας μπορεί να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε πιο υγιείς, ισορροπημένες κι εποικοδομητικές σχέσεις στη ζωή μας, τόσο με τον εαυτό μας, όσο και με τους γύρω μας!

Καλό διάβασμα!

Δρ Χριστίνα Λαμπροπούλου - Ιατρός